Τσιπούρα «παρατηρήσεις»

Η πετονιά τεντώνει, η μύτη του καλαμιού λυγίζει και μέχρι να προλάβω να το πιάσω στα χέρια μου αυτό έχει πάρει το σχήμα του τόξου. Το κρατώ στα χέρια και αυτή κάνει πάλι τα δικά της…

Καταλαβαίνω ότι μου έχει κάνει για άλλη μια φορά την τιμή. Η μύτη του καλαμιού μου δείχνει και πάλι την πορεία της. Τα βουβά κεφάλια και η πορεία που έχει πάρει αυτή τη φορά από αριστερά, με κάνουν να μην έχω καμία αμφιβολία. Ο εκνευρισμός από την μεγάλη αναμονή εξαφανίζεται. Ακολουθούν συναισθήματα που δεν μπορώ να τα αντιληφθώ εκείνη την στιγμή.

Τελικά πόσοι από εμάς είμαστε ερωτευμένοι με αυτό το ψάρι?

Τόσα καρτέρια και τόση αναμονή δεν έχω κάνει για κανένα θηλυκό.

Το ξέρω ότι έχουν γραφτεί κατεβατά ολόκληρα γι αυτό το ψάρι, ακόμα κι από εμένα αλλά βλέπεις, μπαίνουμε στην εποχή της «για αρκετές περιοχές της χώρας μας» και εγώ οφείλω να σας θυμίσω να την ψαρέψετε.

Μικρές τσιπούρες θα βγάλουμε όλες τις εποχές του χρόνου, οι μεγάλες αλανιάρες  όμως τώρα θα ξεκινήσουν να φλερτάρουν με τα δολώματα μας.

Εξοπλιστείτε λοιπόν με μπόλικη υπομονή και ξεκινήστε. Ο εκνευρισμός δεν έχει θέση στο ψάρεμα της. Αν δεν αντέχετε τη μεγάλη αναμονή έχω το φάρμακο…καραμελιτσες, αλλά μην πετάτε τα χαρτάκια κάτω.

Ξέρετε το να διαβάζεις για την τσιπούρα είναι σαν να βλέπεις παλιά ελληνική ταινία, όλο και κάποια ατάκα θα ακούσεις που δεν είχες προσέξει τις προηγούμενες εκατό φορές που την είδες.

Έτσι και εγώ, όσα άρθρα έχω διαβάσει για το ψάρεμα της όλο και κάτι θα ξαναθυμηθώ, ώστε να το εφαρμόσω για να αυξήσω τις πιθανότητες ενός ραντεβού μαζί της.

Για να τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή.

Δολώματα ανάλογα με τις ορέξεις της

Από τις αρχές του φθινοπώρου, αρχίζει να πλησιάζει τις ακτές μας για να ξεκινήσει την διαδικασία αναπαραγωγής και όσο περνά ο καιρός τα άτομα του είδους της αυξάνονται, κοσμώντας συχνότερα την ψαριά μας. Μπαίνει δηλαδή στο πεδίο βολής μας.

Από τις βαθιές ζώνες που ζει, θα γιαλωσει ώστε να τραφεί καλά για να μπορέσει να την βγάλει την περίοδο που είναι αβγομενη, τότε δηλαδή που δεν χωρά και πολλά η κοιλιά της.

Για να βάλουμε τώρα σε μια σειρά το θέμα που μας απασχολεί περισσότερο «τι δόλωμα να πάρω για να ψαρέψω τις τσιπούρες?»

Όσο είναι νωρίς από τα μέσα του Σεπτέμβρη περίπου, θα είμαστε γενναιόδωροι με τις δολωσιές μας.

Μεγάλα κομμάτια φαραώ, μάνες η μανάκια, ολόκληρους μεγάλους αμερικάνους, η μεγάλα μονοδόλια, θα αποτελέσουν το δέλεαρ αυτή την εποχή.

Από τα μέσα του φθινοπώρου η κοιλιά της έχει φουσκώσει για τα καλά και τότε η δυστροπία στην όρεξή της βρίσκεται στο αποκορύφωμα.

Αν και θα δυσκολευτούμε αρκετά αυτή την περίοδο, περισσότερες πιθανότητες θα έχουμε με μικρά και λεπτά δολώματα. Και για να σας δώσω μια ιδέα από αυτά είναι, όλων των ειδών τα σκουλήκια όπως το μαύρο θυκαρισιο, ο ακροβάτης, ο μικρός αμερικάνος, μικρά μονοδολια, καραβιδάκι η φιλέτο μάνας.

Προς το τέλος εποχής της δηλαδή από τα τέλη Δεκέμβρη με αρχές Γενάρη και μετά, αφού έχει αποθέσει τα αβγά της η όρεξη της επανέρχεται και μάλιστα πολύ περισσότερο από τις αρχές.

Έτσι λοιπόν και εμείς θα της προσφέρουμε τα ανάλογα. Μεγάλα και γενναιόδωρα πάλι δολώματα, ακόμα και ψαροδόλια όπως η σαρδέλα, η ο γαύρος, αλλά και ολόκληρο καβουράκι.

Κλείνοντας με το θέμα της διατροφής της, θέλω να σας συμβουλέψω κάτι σχετικά με αυτό. Είτε την ψαρεύουμε την εποχή που έχει όρεξη, είτε τότε που δεν έχει, να ξέρετε ότι προτιμά την ποικιλία. Πάντα θα πηγαίνουμε στον τσιπουρότοπό μας με δυο η τρία διαφορετικά δολώματα.

Καρτέρια στους τόπους της

Ωραία λοιπόν ξαναθυμηθήκαμε με τι θα την ψαρέψουμε, αλλά που θα πάμε τώρα να την στήσουμε?

Μάλλον θα πρέπει να σας χρωστάνε πολλά για να σας πουν τους τόπους.

Μην περιμένετε από κανένα να σας μαρτυρήσει τον τσιπουρότοπό του κι αν σας πει κανείς τράβα εκεί, το μόνο σίγουρο είναι να έχει οτιδήποτε άλλο εκτός από τσιπούρες.

Τα μάτια και τα αφτιά πρέπει να τα έχουμε ορθάνοιχτα και να αξιολογούμε την κάθε πληροφορία.

Σαν πρώτη επιλογή θα έχουμε τα λιμάνια και αν μάλιστα αυτά έχουν μεγάλο βάθος, τότε οι πιθανότητες είναι περισσότερες. Εκεί βρίσκει εύκολη τροφή και ασφαλείς τόπους για να αποθέσει τα αβγά της, ενώ τα μικρά της θα μεγαλώσουν και αυτά με ασφάλεια.

Έξω από αυτά θα την αναζητήσουμε σε κόλπους και παραλίες όπου η σύσταση του βυθού θα εναλλάσσεται με φύκια και άμμο.

Οι τσιπούρες έχουν πάντα τα ίδια περάσματα «όπως και ο λαγός για όσους κυνηγούν». Ακολουθούν την ίδια διαδρομή σε κάθε περίοδο που γιαλωνουν.

Γι αυτό λοιπόν αν σε κάποιο τόπο βγάλαμε τσιπούρα έστω και πριν από πολλά χρόνια τότε εκεί θα πάμε να την ξαναστήσουμε. Κάτι άλλο που έχω παρατηρήσει από προσωπικές επιτυχίες αλλά και φίλων, είναι ότι στα λιμάνια συνηθίζουν να τρώνε νυχτερινές ώρες, ενώ σε ανοιχτές παραλίες οι περισσότερες συλλήψεις έχουν γίνει πρωινές και μεσημεριανές ώρες.

Πάντα κάρφωμα για σιγουριά

Ένας άλλος παράγοντας που θα αυξήσει την επιτυχία μας είναι η αποκωδικοποίηση της τσιμπιάς της και το σωστό κάρφωμα. Για τον τρόπο που τρώει τις περισσότερες φορές θα έλεγα ότι είναι μίζερο ψάρι. Τα τσιμπήματα που μεταφέρονται στη μύτη του καλαμιού δείχνουν αμέσως την επιφυλακτικότητα της. Αν έχουμε αφήσει μπόσικα στη μάνα του καλαμιού θα δούμε να μαζεύεται σιγά σιγά η κοιλιά. Αν την ψαρεύουμε «τσίτα» θα δούμε τη μύτη του καλαμιού να κατεβαίνει απαλά και ανεπαίσθητα, μέχρι το ψάρι να κάνει το μεγάλο βήμα. Τότε είναι που πρέπει να πάρουμε το καλάμι στα χέρια και μόλις νιώσουμε τράβηγμα και όχι τσίμπημα να καρφώσουμε δυνατά.

Το κάρφωμα στην τσιπούρα επιβάλλεται ακόμα και αν νομίζουμε ότι έχει καταπιεί το δόλωμα.

Τόσο σε εμένα αλλά και σε πολλούς φίλους και γνωστούς μεγάλες τσιπούρες μας έχουν αποχαιρετήσει μπροστά στα μάτια μας.

Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει αλλά πολλές φορές κλειδώνει τα σαγόνια της με το δόλωμα στο στόμα και το ανοίγει μόνο όταν θα μας δει. Έτσι λοιπόν αν δεν έχουμε κάνει το κάρφωμα θα την χάσουμε και θα μείνουμε με το καλάμι στα χέρια.

Άλλη μια παρατήρηση

Σε κάποιο μουρμουροτοπο που κάναμε τις τελευταίες μας εξορμήσεις κάθε πρωί μας έκανε την τιμή και από μια.

Οι εξορμήσεις σε αυτό τον τόπο ήταν τρεις με τα ίδια δολώματα «μονοδόλια μανάκια» ενώ τα ψάρια πιάστηκαν σχεδόν τις ίδιες ώρες. Τις δυο πρώτες φορές στις οχτώ και μισή το πρωί ενώ η τρίτη στις δέκα και μισή το πρωί.

Που θέλω να καταλήξω. Την πρώτη και την τρίτη φορά ψαρέψαμε με πανσέληνο ενώ τη δεύτερη με νέο φεγγάρι. Ημέρες δηλαδή με υψηλές παλίρροιες. Τα ψάρια και τις τρεις φορές πιάστηκαν στις κορυφές, δηλαδή την ώρα που τα νερά ήταν στο υψηλότερο σημείο.

Σίγουρα κάποιες από τις παρατηρήσεις μου δεν αποτελούν κανόνα αλλά στο ψάρεμα της τσιπούρας καλό είναι να λαμβάνουμε υπ όψιν όλες τις παραμέτρους που έχουν αποδώσει.

Καλή επιτυχία με πολλές φθινοπωρινές τσιπούρες.

Αρματωσιά απλή και διακριτική.

Όσο πονηρό και δύσκολο ψάρι είναι η τσιπούρα τόσο πιο απλή και διακριτική πρέπει να είναι η αρματωσιά μας. Η καταλληλότερη και πιο αποτελεσματική είναι το κλασικό μονάγκιστρο. Χάντρες πούλιες float και οτιδήποτε δεν ταιριάζει με το θαλάσσιο οικοσύστημα τα αφήνουμε στην άκρη. Κατά κύριο λόγο αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι το μήκος του παράμαλλου η διάμετρός του και η παρουσία του δολώματος μας. Οπότε όπως καταλαβαίνετε το μόνο που θα χρειαστούμε είναι κατά σειρά ένα μολύβι περαστό η σταθερό με sissy επάνω στη μάνα ένα ελαστικό σωληνάκι ώστε να προστατεύει τον κόμπο μας το στριφτάρι και αμέσως ένα μακρύ παράμαλλο από ένα έως ενάμιση μέτρο και διαμέτρου πάνω από 0.30 mm.
Advertisements

5 comments

  1. μπραβο φιλε οσα ειπες ισχυουν για ενα επιτυχημενο ψαρεμα τσιπουρας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s